آرمان جنگ میری | 1397.01.06

تفاوت بین رمزارز، ارز دیجیتال، توکن و آلتکوین در چیست؟

در این مقاله سعی داریم تا تفاوت های جزئی بین رمزارز ، توکن ، بیت کوین و آلتکوین ها را بررسی کنیم. علاوه بر آن بررسی می کنیم که چرا اصطلاح رمزارز و ارز دیجیتال تفاوت های بسیاری با یکدیگر دارند و چرا اصطلاح ارز دیجیتال، تفسیر درستی نیست.

رمزارز چیست و چرا عبارت ارز دیجیتال تفسیر درستی از واژه Cryptocurrency نیست؟

رمزارز ها، ارز هایی مجازی و تماما دیجیتال هستند که در ذات خود از تکنیک های رمزنگاری استفاده می کنند. برای ایمن سازی و تایید تراکنش های رمزارز های مختلف نیز از تکنیک های رمزنگاری مختلفی استفاده می شود.

تفاوت های رمزارز با ارز دیجیتال

ارز دیجیتال ارزی است که به فرم دیجیتالی باشد، ولی لزوما به طور ذاتی از تکنیک های رمزنگاری شده و تکنولوژی بلاکچین استفاده نمی کند. به بیان دیگر ماهیت اصلی آنها متکی به رمزنگاری نمی باشد و تراکنش های آنها نیز در شبکه بلاکچین انجام نمی شود.

به طور مثال وقتی شما از  کارت های بانکی، Visa/MasterCard و یا PayPal استفاده کنید، در واقع در حال استفاده از ارز های دیجیتال هستید.

تفاوت عمده این ارز ها در این است که نه تنها ماهیت اصلی آنها دیجیتالی نیست (در واقع این ارز ها معادل دیجیتالی اسکناس کاغذی دلار، ریال و …. هستند)، بلکه این ارز ها در ذات خود متکی به تکنیک های رمزنگاری نیستند. ممکن است برای افزایش امنیت تراکنش های آنها از تکنیک های رمزنگاری استفاده شود، ولی در ذات خود وابسته به رمزنگاری نیستند.

تفاوت بسیار بزرگ دیگر رمزارز ها با ارز های دیجیتال در غیر متمرکز بودن آنهاست. تایید و نگهداری تراکنش های بیت کوین و آلتکوین ها (سایر رمزارزها) توسط استخراج کننده های بسیاری که در سراسر جهان سیستم خود را در اختیار شبکه ی آن رمزارز قرار داده اند، انجام می شود. در حالی که در تراکنش های ارز های دیجیتال (به طور مثال (Visa، توانایی بررسی و تایید تراکنش ها تنها در دست عده ای محدود، از جمله بانک ها و موسسات مالی بزرگ می باشد.

بیت کوین، اولین رمزارز غیر متمرکز و موفق جهان

بیت کوین اولین رمزارزی است که تمام عملیات رمزنگاری تایید تراکنش های آن به صورت غیرمتمرکز و توسط استخراج کننده های آن در سرار جهان انجام می شود. همچنین گزارشی از تمام تراکنش های تایید شده آن در یک دفتر کل عمومی به نام بلاکچین ذخیره می شود. هر گره موجود در شبکه بیت کوین، یک کپی کامل و یکسان از این اطلاعات را در خود ذخیره  می کند.

با وجود این که رمزارز های بسیاری پیش از بیت کوین پا به عرصه حیات گذاشته بودند، این بیت کوین بود که با ساختار کاملا غیرمتمرکز و توزیع شده خود، تحولی عظیم در این عرصه به وجود آورد. پیدایش بیت کوین و تکنولوژی زیر بنایی خلاقانه آن، اکوسیستمی منحصر به فرد را برای ظهور رمزارز ها و توکن های مختلف دیگر به ارمغان آورد. با وجود این که بسیاری از این توکن ها نیز به عنوان رمزارز شناخته می شوند ولی به هیچ وجه به عنوان “ارز” از آنها استفاده نمی شود.

تفاوت های اصلی رمزارز ها، توکن ها و آلتکوین ها

همانطور که گفتیم با این که بسیاری از توکن ها به عنوان “ارز” استفاده نمی شوند، ولی باز هم به طور عمومی به عنوان رمزارز دسته بندی می شوند. از آنجا که دنیای رمزارز ها با پیدایش بیت کوین جان تازه ای گرفت، تمام توکن ها و رمزارز هایی که بعد از آن به وجود آمدند، به مثابه یک “ارز” تصور می شدند، در حالی که بسیاری از آنها به هیچ وجه ویژگی های یک ارز را یدک نمی کشند؛ از آن جهت که ارز به چیزی گفته می شود که در ذات خود ارزش مالی داشته باشد، در معاملات استفاده شود و دیگر خصایای یک پول رایج را داشته باشد.

با این که قیمت بالای کارمزد تراکنش های بیت کوین، استفاده از آن به عنوان یک ارز رایج در زندگی روزمره را تحت الشعاع قرار داده است، ولی این رمزارز تمام صفات یک ارز را به طور ذاتی در خود دارد.

تفاوت میان آلتکوین ها و توکن ها

در دنیای رمزارز ها به جز بیت کوین دو دسته بندی بزرگ نیز وجود دارد که عبارتند از:

  1. ارز های جایگزین بیت کوین (آلتکوین ها)
  2. توکن ها

در شکل زیر تقسیم بندی رمزارز ها به دو دسته بزرگ آلتکوین ها و توکن ها را مشاهده می کنید.

تفاوت بین رمزارز ، ارز دیجیتال ، توکن ، بیت کوین و آلت کوین در چیست؟

سورس تصویر: masterthecrypto.com

آلتکوین ها

آلتکوین به تمام رمزارز های دیگری گفته می شود که خواص ارز را دارند ولی بیت کوین نیستند. در بسیاری از سایت ها به اختصار به آنها کوین (coin) نیز گفته می شود. به طور مثال در سایت بزرگ Coinmarketcap، رمزارز ها به دو دسته اصلی کوین ها (coin) و توکن ها (token) تقسیم شده اند.

تفاوت بین رمزارز ، ارز دیجیتال ، توکن ، بیت کوین و آلت کوین در چیست؟

سورس تصویر: سایت coinmarketcap.com

بسیاری از آلتکوین ها در واقع انشعاب هایی از پروتکل منبع باز بیت کوین و بلاکچین آن هستند که با کمی تغییرات، رمزارز های کاملا جدیدی با ویژگی های منحصر به فرد خود را به وجود آورده اند. همانطور که در شکل بالا مشاهده می کنید، لایت کوین، Dogecoin و namecoin نمونه ای از این آلتکوین ها هستند.

Namecoin اولین آلتکوین تاریخ است که در آپریل 2011 طی انشعابی از کد های بیت کوین ایجاد شد. هدف آن نیز ایجاد یک بستر غیرمتمرکز و متن باز برای ثبت و انتقال مالکیت دامین ها و … بود.

اگر می خواهید درباره مفهوم انشعاب ها در بلاکچین اطلاعات بیشتری کسب کنید، بر روی این لینک کلیک نمایید.

از طرف دیگر آلتکوین های دیگری نیز وجود دارند که از پروتکل منبع باز بیت کوین پیروی نکرده و با پروتکل و کد های مخصوص به خود، بلاکچینی اختصاصی برای خود ایجاد کرده اند. اتریوم (Ethereum)، مونرو (Monero)، ریپل (Ripple) و NXT چند نمونه از این آلتکوین ها هستند.

ویژگی مشترک این آلتکوین ها در این است که هر کدام از آنها بلاکچین اختصاصی خود را دارند که تمام تراکنش های آنها انحصارا در بلاکچین مخصوص به خودشان ثبت می شود.

در تصویر زیر که برگرفته از وب سایت coinmarketcap می باشد، نمونه ای از آلتکوین ها را مشاهده می کنید.

تفاوت بین رمزارز ، ارز دیجیتال ، توکن ، بیت کوین و آلت کوین در چیست؟

سورس تصویر: coinmarketcap

 

توکن ها

ماهیت اصلی توکن ها در واقع نیابت از یک دارایی فیزیکی یا دیجیتالی می باشد.  اکثریت توکن ها معمولا بلاکچین اختصاصی ندارند و بر روی بلاکچین پلتفرم های دیگری که از قابلیت قرارداد های هوشمند پشتیبانی می کنند، ایجاد می شوند. در حال حاضر بیش از 50 درصد توکن های دنیا از پلتفرم اتریوم استفاده کرده و بر روی بلاکچین آن صادر شده و ثبت می شوند.

برای توکن ها به عنوان نماینده ای از دارایی های فیزیکی می توان سهم های یک شرکت بزرگ یا استارتاپی، اوراق بهادار، املاک مسکونی و تجاری، اسناد اداری، شمش طلا، و به طور کلی هر دارایی فیزیکی دیگری را مثال زد. به عنوان دارایی دیجیتال نیز می توان مثال هایی چون حق مالکیت دامنه وب سایت، ایمیل، حق کپی رایت، حق مالکیت نرم افزار و یا حتی رمزارز های دیگر را مثال زد.

ساخت توکن جدید

ایجاد توکن های جدید، پروسه بسیار آسان تری از ساخت یک آلتکوین می باشد. به این دلیل که برای ایجاد آنها نیازی نیست کد های یک  پروتکل خاص (مثلا بیت کوین) را تغییر دهید و یک بلاکچین اختصاصی و سفارشی برای آن بسازید.

برای ایجاد یک توکن جدید کافی است از استاندارد های پلتفرم هایی چون اتریوم یا Waves پیروی کرده و با دنبال کردن راهنمایی هایی که خودشان برای صدور توکن ها بر روی پلتفرم شان منتشر کرده اند، به راحتی توکن خود را ایجاد کنید.

پلتفرم هایی چون اتریوم که قالب ها و استاندارد های مشخصی را برای صدور توکن ها در اختیار کاربران خود قرار می دهند، مزایای بسیاری را برای توکن ها به ارمغان می آورند. برای مثال تمام توکن هایی که از استاندارد ERC-20 اتریوم پیروی می کنند، می توانند در یک کیف پول اتریوم در کنار هم ذخیره و استفاده شوند.

برای صدور توکن های جدید بر روی یک بلاکچین، پلتفرم میزبان باید از قرارداد های هوشمند استفاده کند. قرارداد های هوشمند نوعی از قرارداد ها هستند که به واسطه کد های کامپیوتری بدون دخالت انسان، مفاد قرارداد را با توجه به شرایط مختلف اجرا می کنند.

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره قرارداد های هوشمند، مطالعه مطالب زیر شدیدا توصیه می شود:

قراداد هوشمند چیست؟ -بخش اول

قرارداد هوشمند چیست؟ – بخش دوم

چه ارتباطی بین قراردادهای هوشمند و اتریوم وجود دارد؟

قراردادهای هوشمند: 12 موارد استفاده برای کسب و کار و فراتر از آن

توزیع و فروش توکن ها معمولا به صورت عمومی در ICO ها اتفاق می افتد. ICO ها نوعی تزریق مالی عمومی هستند که با هدف پشتیبانی از توسعه آن توکن های جدید و افزایش ارزش آنها انجام می شوند.

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره ICO ها، مطالعه مطلب زیر را اکیدا توصیه می کنیم.

ICO چیست و چگونه می توان در آنها سرمایه گذاری کرد؟

در تصویر زیر که برگرفته از وب سایت coinmarketcap می باشد، نمونه ای از توکن ها را مشاهده می کنید.

تفاوت بین رمزارز ، ارز دیجیتال ، توکن ، بیت کوین و آلت کوین در چیست؟

سورس تصویر: coinmarketcap

 

تفاوت آلتکوین ها و توکن ها به طور بسیار خلاصه

تفاوت اصلی توکن ها و آلتکوین ها در ماهیت آنهاست. آلتکوین ها در واقع رمزارز هایی هستند که بر روی بلاکچین مختص خود صادر شده و ذخیره می شوند. ولی در سوی دیگر توکن ها از پلتفرم هایی چون اتریوم که از قرارداد های هوشمند پشتیبانی می کنند، استفاده کرده و بر روی بلاکچین آنها ذخیره می شوند.

تفاوت رمزارز و ارز دیجیتال به طور بسیار خلاصه

رمزارز به ارز هایی گفته می شود که نه تنها برای حفظ امنیت در تراکنش های آنها از تکنیک های رمزنگاری استفاده می کنند، بلکه در ساختار و فرآیند صدورشان نیز از تکنیک های رمزنگاری استفاده می شود.

در نقطه مقابل، ارز های دیجیتالی ارز هایی هستند که در ذات خود به تکنیک های رمزنگاری وابسته نیستند، بلکه تنها در تراکنش های خود برای امنیت بیشتر از تکنیک های رمزنگاری استفاده می کنند.

بر خلاف نام “ارز دیجیتال”، بسیاری از ارز های دیجیتال پرکاربرد در واقع تنها نمود دیجیتالی یک ارز فیزیکی رایج هستند. به طور مثال Visa/MasterCard و PayPal، نمود دیجیتالی دلار، یورو، پوند و … هستند.