مقالات تخصصی

مروری بر دنیای بلاکچین و ارزهای رمزنگاری شده – قسمت اول

در این مقاله به بررسی سیستماتیک بخش های کلیدی صنعت ارزهای رمزنگاری شده می پردازم. این مقاله را در چندین بخش مجزا به مخاطبان ارائه خواهم داد.

بیتکوین، آلتکوین و نوآوری

بیتکوین در ژانویه سال ۲۰۰۹ (معادل با دی ماه سال ۱۳۸۷) شروع به کار کرد. بیتکوین اولین  (cryptocurrency) غیرمتمرکز بود. دومین دیجی ارز، دو سال پس از ظهور بیتکوین یعنی در آوریل ۲۰۱۱ با نام Namecoin پدید آمد. امروزه صدها دیجی ارز با ارزش های بازاری مختلف وجود دارند که در حال داد و ستد شدن (trade)  هستند. هزاران دیجی ارز دیگر نیز وجود داشتند که زمانی مورد استفاده قرار می گرفتند و امروزه دیگر استفاده نمیشوند.

یکی از وجوه مشترک در سیستم تمام این دیجی ارزها دفترکل عمومی بلاکچین است که بین تمام مشارکت کنندگان شبکه به اشتراک گذاشته می شود. نقطه مشترک دیگر نیز استفاده هر سیستم از توکن های محلی خود است که از آن ها بعنوان راهی برای ایجاد انگیزه در مشارکت کنندگان جهت به اجرا درآوردن شبکه در نبودِ یک قدرت و مدیریت مرکزی است. البته بین برخی از دیجی ارزها و با توجه به میزان نوع نوآوری در آن ها، تفاوت هایی وجود دارد.

اکثر دیجی ارزها بطور گسترده مشتق هایی از بیتکوین و یا برخی دیجی ارزهای دیگر هستند که تنها مقادیر و ویژگی پارامترهای مختلفی در آن ها تغییر کرده است (مثل زمان بلاک، عرضه ارز و طرح انتشار ارز). در این نوع دیجی ارزها نوآوری های بسیار کمی وجود دارد و معمولا از آن ها با نام “آلتکوین” یاد می شود. بعنوان مثال می توان به آلتکوین هایی مثل Dogecoin (دُجکوین) و نِیم کوین (Namecoin) اشاره کرد.

در مقابل، تعدادی از دیجی ارزها پدید آمدند که همزمان با استفاده از برخی مفاهیم بیتکوین، یک سری ویژگی های جدید و خلاقانه ارائه کردند که باعث تفاوت اساسی آن ها با بیتکوین می شد. این ویژگی ها می تواند شامل مکانیزم های توافق جمعی جدید (مثلا proof-of-stake) و یا پلتفرم های محاسباتی غیرمتمرکز با امکان ایجاد “قراردادهای هوشمند” باشد که کاربردهای متنوع و غیر پولی را ممکن می سازد. این دیجی ارزها و نوآوری های بلاکچینی را می توان به دو دسته تقسیم کرد: یکی سیستم های بلاکچینی جدید که بلاکچین مخصوص خود را دارند (مثل Ethereum،  Zchash، Peercoin) و دیگری سایر دیجی ارزها و dApp هایی که در لایه های ساخته شده بر روی سیستم های بلاکچینی موجود کار می کنند (مثل Counterparty یا Augur).

(♦بیشتر بدانید: قرارداد هوشمند چیست؟)

ترکیب ارزش بازار تمام دیجی ارزها از اوایل سال ۲۰۱۶ بیش از سه برابر رشد کرده و به ۲۷میلیارد دلار در آوریل ۲۰۱۷ رسیده است. سهم نسبتا کم اما نه ناچیزی هم به آلتکوین ها اختصاص دارد و می توان گفت که سهم در حال رشد نیز به دیجی ارزهای نوآورانه تعلق می گیرد.

(توکن یا همان سهام هر شرکتی دارای قیمت مشخصی است، اگر قیمت لحظه ای هر سهم یک شرکت را در تعداد سهام موجود در بازار آن شرکت ضرب کنیم, ارزش بازار آن شرکت یا همان Market Capitalization به دست می آید.)

بعد از بیتکوین، کوین های زیر دارای با ارزش ترین سهام در بازار هستند:

Ethereum (اتریوم)

اتریوم یک پلتفرم محاسباتی غیر متمرکز است که ویژگی های کامل تورینگی زبان برنامه نویسی خود را دارد. بلاکچین اتریوم، اسکریپت یا قراردادهایی که توسط هر گره (Node) مشارکت کننده اجرا می شود را ثبت می کند. این قراردادها از طریق پرداخت هایی توسط دیجی ارز محلی آن یعنی Ether فعال هستند. اتریوم که بصورت رسمی در سال ۲۰۱۵ معرفی شد توانسته توجه بسیاری از موسسات، برنامه نویسان و توسعه دهندگان را به خود جلب کند. توکن محلی شبکه اتریوم که Ether نام دارد که با نام اختصاری ETH شناخته می شود.

( یک کامپیوتر اگر بتواند هر مساله ای که ماشین تورینگ حل می کند را حل کند، یک تورینگ کامل است. زمانی که اصطلاح “تورینگ کامل” برای یک زبان برنامه نویسی بکار می رود بدین معناست که می تواند بطور کامل از توانایی های یک کامپیوتر تورینگ کامل استفاده کند.)

Dash (دش)

این دیجی ارز که تمرکزش بر حریم خصوصی است در اوایل سال ۲۰۱۴ وارد بازار شد و از ابتدای سال ۲۰۱۷ ارزش آن در بازار افزایش یافته است. برخلاف بسیاری از دیجی ارزهای دیگر، در این سیستم پاداش بلاک بطور مساوی بین استخراج کنندگان و “مستر نودها” تقسیم می شود و ۱۰درصد از آن نیز به “خزانه” جهت تامین هزینه های توسعه، پروژه ها و بازاریابی اختصاص داده می شود.

Monero (مونرو)

یک کوین که هدف آن ارائه پول دیجیتالی ناشناس با استفاده از امضاهای حلقه ای، تراکنش های محرمانه و آدرس های مبهم است تا بتواند از طریق آن ها مبدا و مقدار تراکنش و همچنین مقصد پول جابجا شده را مخفی کند. این دیجی ارز که با نام اختصاری XMR شناخته می شود در سال ۲۰۱۴ وارد بازار شد و در سال ۲۰۱۶ شاهد افزایش ارزش قابل توجهی در بازار بود.

Ripple (ریپل)

تنها دیجی ارز در این لیست که بلاکچین ندارد اما در عوض از یک “دفترکل توافق جمعی جهانی” استفاده می کند. پروتکل ریپل توسط موسسه هایی نظیر بانک های بزرگ و کسب و کارهای خدمات مالی استفاده می شود. یکی از کاربردهای توکن محلی آن، XRP، اجرای نقش پل ارتباطی بین ارزهای مختلف ملی است که به ندرت داد و ستد می شوند؛ همچنین از حمله های اسپم جلوگیری می کند.

LITECOIN (لایتکوین)

لایتکوین در سال ۲۰۱۱ ارائه شد و اگر بیتکوین را طلا در نظر بگیریم، لایتکوین با توجه به تعداد کوین (LTC) های خود بعنوان نقره تعبیر می شود. تعداد کل موجودی LTC برابر با ۸۴میلیون است. لایتکوین مفاهیم اصلی را از بیتکوین گرفته اما چند پارامتر کلیدی را تغییر داده است (برای مثال الگوریتم استخراج آن بر پایه Scrypt است در حالی که بیتکوین از الگوریتم SHA-256 استفاده می کند).

اگرچه بیتکوین از نظر ارزش بازار بعنوان دیجی ارز غالب شناخته می شود، دیجی ارزهای دیگر بطور فزاینده ای در حال شکستن ارزش بازار غالب بیتکوین در طول تاریخ هستند. در اسفند ۱۳۹۳ (معادل با مارس ۲۰۱۵) ارزش بازار بیتکوین ۸۶% از بازار کلی دیجی ارزها بود اما در اسفند ۱۳۹۴ (معادل با مارس ۲۰۱۷) به ۷۲% کاهش پیدا کرد. ETH خود را به جایگاه دوم از بزرگترین دیجی ارزها رسانده است. بخش “سایر” که نمایانگر سایر دیجی ارزهاست توانسته سهم خود از ارزش کلی بازار دیجی ارزها را از ۳% در سال ۲۰۱۵ به ۶% در سال ۲۰۱۷ برساند.

 

دیجی ارزهای Dash و XMR (مونرو) به شدت محبوب شده اند و در حال حاضر جمعا ۴% از ارزش بازار دیجی ارزها را به خود اختصاص داده اند.

تصویر زیر به وضوح رشد دش و مونرو را از لحاظ قیمتی در چند ماه اخیر نشان می دهد. قیمت مونرو در تابستان ۲۰۱۶ به شدت افزایش داشته و قیمت دش نیز بصورت نمایی از دسامبر ۲۰۱۶ رشد کرده. اتر نیز پس از یک سری حملات به اکوسیستم اتریوم که با هک DAO در ژوئن ۲۰۱۶ شروع شد، توانسته قیمت خود را بازیابد و آن را از دسامبر ۲۰۱۶ که کمتر از ۷دلار بوده حدود ۸ برابر افزایش دهد.

(متغیر price multiplier نشان دهنده سیر تکاملی هر دیجی ارز از ابتدای ژوئن ۲۰۱۶ است. مقدار بالای ۱ به معنای این است که قیمت نسبت به این فاکتور افزایش یافته و اگر این مقدار زیر ۱ باشد به معنی این است که قیمت در این بازه زمانی کاهش یافته است)

با توجه به جدول زیر، با مقایسه میانگین تراکنش های روزانه هر دیجی ارز مشخص می شود که بیتکوین گسترده ترین دیجی ارز است و اتریوم در جایگاه دوم قرار دارد. سایر دیجی ارزها تراکنش های بسیار کمتری را در مقایسه با این دو دارند. هرچند با نگاهی به جدول زیر میتوان افزایش نرخ تراکنش های دیجی ارزها را از بخش چهارم (سه ماهه چهارم) سال ۲۰۱۶ مشاهده کرد. حجم تراکنش های مونرو و دش نسبت به بقیه با سرعت بیشتری رشد کرده است.

اگر تغییرات قیمت و تراکنش های روی زنجیره نشان دهنده محبوبیت یک سیستم دیجی ارزی باشد، می توان استنباط کرد که دش، مونرو و اتریوم در ماه های اخیر بزرگترین افزایش را در کسب محبوبیت بین کاربران داشته اند.

با وجود این افزایش ها، بیتکوین همچنان به وضوح هم از لحاظ ارزش بازار و هم میزان استفاده، سردمدار است. بیتکوین همچنین دیجی ارزی است که توسط اکثریت کیف پول ها، صرافی ها و ارائه کنندگان خدمات پرداخت حمایت می شود. در نتیجه در این مقاله بیشتر بر روی بیتکوین تمرکز خواهیم داشت، هرچند که سعی می کنیم در صورت نیاز و وجود اطلاعات کافی، سایر دیجی ارزها را نیز در نظر بگیریم.

چهار صنعت کلیدی دیجی ارزها و کاربردهای اولیه آن ها به شرح زیر هستند:

  • صرافی ها: خرید، فروش و دادوستد دیجی ارزها
  • کیف پول ها: محل ذخیره سازی دیجی ارزها
  • پرداخت ها: تسهیل پرداخت های دیجی ارزی
  • استخراج: محافظت از بلاکچین به وسیله محاسبه مقدار زیادی هش و یافتن بلاک صحیح که به بلاکچین اضافه شود.
صنعت ارزهای رمزنگاری شده
ظهور یک اکوسیستم کسب و کار

پروژه ها و شرکت های زیادی بوجود آمده اند که محصولات و خدماتی را برای تسهیل استفاده از ارزهای رمزنگاری شده برای کاربران فراهم آورند و همچنین زیرساخت لازم برای برنامه هایی که بر روی بلاکچین های عمومی اجرا می شوند را بسازند.

یک اکوسیستم دیجی ارزی متشکل از مجموعه ای متنوع از بازیگران، رابط های کاربری بین بلاکچین های عمومی و اقتصاد سنتی و بخش های مختلف اقتصادی ایجاد می کند. وجود این خدمات، باعث افزودن ارزش قابل توجهی به ارزهای رمزنگاری شده می شود؛ چرا که این خدمات ابزارهای لازم برای اینکه بلاکچین های عمومی و ارزهای محلی شان در اقتصادی وسیع تر مورد استفاده قرار بگیرند را فراهم می آورد.

بخش های صنعت ارزهای رمزنگاری شده

از آنجایی که صنعت ارزهای رمزنگاری شده ترکیبی از بسیاری از گروه ها و بازیگران مهم می شود، این مقاله بر تنها بر مواردی که به عقیده ما، چهار کلید اصلی بخش های صنعت ارزهای رمزنگاری شده هستند می پردازد. همانطور که در قسمت اول هم به آن اشاره شد، این چهار مورد عبارتند از: صرافی ها، کیف پول ها، شرکت های پرداخت و استخراج.

از صرافی ها، برای خرید و فروش دیجی ارزها و تبادل آن ها با یکدیگر یا با ارزهای ملی، استفاده می شود که در نتیجه، این موضوع، نقدینگی و تنظیم قیمت مرجع را در پی خواهد داشت. کیف پول ها با مدیریت کلیدها، وسیله ای برای نگهداری امن دیجی ارزها هستند. بخش پرداخت ها، شامل شرکت هایی می شود که طیف گسترده ای از خدمات لازم جهت سهولت پرداخت های دیجی ارزی را ارائه می کنند؛ و در نهایت بخش استخراج است که مسئولیت تایید تراکنش ها و محافظت از اسناد تمام تراکنش ها در جهان (یعنی محافظت از بلاکچین) را بر عهده دارد.

هر یک از بخش هایی که در بالا به آن اشاره شد طبقه بندی های مخصوص به خود را دارد که عاملان و فعالیت ها را در دسته بندی های بخصوصی تقسیم بندی می کند.

خطوط و فاصله بین بخش ها بصورت روز افزونی در حال محو شدن است. برخی از شرکت ها پلتفرمی ایجاد می کنند که ارائه دهنده محصولات و خدماتی در بخش های مختلف این صنعت است، در حالیکه سایرین در حال فعالیت در بخش های مختلف این صنعت، با برندهای متفاوتی هستند. در واقع ۱۹درصد از شرکت های دیجی ارزی که در این مطالعه در نظر گرفته شده اند، خدماتی را ارائه می کنند که شامل دو بخش از این صنعت می شود؛ ۱۱درصد آن ها در سه بخش از این صنعت فعالیت دارند و برخی دیگر در هر چهار بخش کار می کنند. با توجه به طیف خدمات و محصولات گسترده ای که به مشتریان ارائه می شود، تعداد روزافزون شرکت ها موجود در این صنعت را می توان پلتفرم های دیجی ارزی “جهانی” در نظر گرفت.

کیف پول ها به صورت روزافزون در حال وارد کردن خدمات صرافی ها به ظاهر کاربری خود برای پر محتوا کردن کارشان هستند، در حالیکه صرافی ها نیز گاهی ابزارهایی را برای نگهداری امن دیجی ارزهای تازه بدست آمده در پلتفرم خود ارائه می کنند. به طور مشابه، شرکت های پرداخت در حال ارائه پلتفرم های جابجایی پول هستند که امکان ذخیره و جابجایی دیجی ارزها را فراهم می کند و گاهی نیز شامل خدمات صرافی ها می شود. در نتیجه، قرار دادن شرکت های دیجی ارزی در دسته بندی های ثابت می تواند در برخی موارد چالش برانگیز باشد.

این مقاله، شرکت ها و سازمان ها و افراد مختلف در ۳۸کشور را در بر می گیرد.

کارکنان حوزه صنعت ارزهای رمزنگاری شده

طبق بررسی های انجام شده در این مقاله و با در نظر گرفتن تمام بخش های این صنعت (به غیر از استخراج کنندگان که هیچ اطلاعاتی از کارکنان آن جمع آوری نشده بود)، تعداد کل افراد شاغل در صنعت ارزهای رمزنگاری شده حداقل ۱۸۷۶ نفر می شود.

همانطور که در شکل زیر قابل ملاحظه است، تفاوت های قابل توجهی در مناطق مختلف دیده می شود. اکثر کارمندان تمام وقت صنعت ارزهای رمزنگاری شده در شرکت هایی استخدام شده اند که در آسیا-اقیانوسیه و بدنبال آن آمریکای شمالی (بخصوص آمریکا) مستقر هستند. بعد از این، با تفاوت چشمگیری به منطقه اروپا می رسیم، در حالیکه تعداد کل افرادی که در شرکت های حوزه دیجی ارزها در آمریکای لاتین و مخصوصا آفریقا و خاور میانه مشغول به فعالیت هستند نسبتا کم است. هرچند باید به این موضوع اشاره کرد که بسیاری از شرکت ها در مناطق مختلفی دفتر کار دارند و درنتیجه همه کارمندان آن ها در همان منطقه ای که شرکت اصلی در آن مستقر است کار نمی کنند بلکه در شعب و دفاتر دیگر آن ها مشغول به فعالیت هستند.

شرکت کنندگان مورد بررسی در این مقاله بطور میانگین هر کدام ۲۱کارمند تمام وقت دارند، اما وجود چندین شرکت بزرگ با تعداد قابل توجهی کارمند، باعث می شود تا محاسبه میانگین تعداد کارمندان نیز مفید واقع شود که این تعداد (همانطور که گفته شد بصورت میانگین) ۹نفر است. شکل زیر نشان می دهد که مشارکت کنندگان دراین بررسی که در آمریکای شمالی هستند، بالاترین میانگین تعداد کارمند را دارند (۱۲نفر)، در حالی که مشارکت کنندگان آفریقا و خاورمیانه و همچنین اروپا کمترین تعداد را دارند (۷نفر).

موارد استفاده و فعالیت

موارد استفاده از ارزهای رمزنگاری را شده را می توان در ۴گروه دسته بندی کرد:

  • دارایی های دیجیتالی و سرمایه گذاری
  • واسط تبادل
  • راه پرداخت
  • موارد استفاده غیر پولی

برخی از شواهد نشانگر آن است که بیشترین مورد استفاده از ارزهای رمزنگاری شده در سرمایه گذاری است (با امید کسب سود، اما با در نظر گرفتن خطر از دست دادن سرمایه). در گزارش مشترکی از Coinbase و ARK Invest در سال ۲۰۱۶، تخمین زده شده که ۵۴% از کاربران Coinbase از بیتکوین مستقیما برای سرمایه گذاری استفاده می کنند. حجم جهانی دادوستد (ترید) بیتکوین بطور چشمگیری از حجم تراکنش های شبکه بیشتر بوده، این موضوع (حجم تراکنش) چیزی ست که در اکثر دیجی ارزهای دیگر بیشتر است. البته باید در نظر داشت که تعداد رو به افزایشی از تراکنش ها، بصورت “روی زنجیره” (مثلا مستقیما بر روی بلاکچین شبکه) انجام نمی گیرند، بلکه از طریق سیستم های حسابداریِ داخلی که توسط صرافی های مرکزی یا شرکت های مدیریت پرداخت و یا کیف پول ها مدیریت می شوند، بصورت “خارج از زنجیره” انجام می گیرند. این تراکنش های “خارج از زنجیره” بر روی دفترکل عمومی دیده نمی شوند.

برآورد استفاده از ارزهای رمزنگاری شده برای پرداخت ها (در ازای خرید چیزی یا خدمتی) بطور قابل توجهی در منابع مختلف تفاوت دارد. برای مثال طی گزارشی در سال ۲۰۱۶ که از طرف صندوق فدرال بوستون منتشر شده تخمین زده اند که در بازه ای ۱۲ ماهه، ۷۵% از مشتریان آمریکایی که ارز رمزنگاری شده داشتند، از آن برای پرداخت های خود استفاده کرده اند؛ این در حالی ست که گزارش مشترک Coinbase و ARK Invest نشان می دهد که ۴۶% از کاربران Coinbase از بیتکوین به عنوان “وسیله تراکنش” استفاده می کنند (حداقل یک پرداخت در سال). در حالی که تعداد در حال رشدی از خرده فروشان (فروشنده ها) در سراسر جهان در حال پذیرش ارزهای رمزنگاری شده به عنوان یک روش پرداخت هستند، به نظر می رسد که مورد استفاده اصلی آن ها، به عنوان روش پرداختی جهت خریدهای روزانه نیست. دلیل این موضوع، عوامل مختلفی نظیر نوسانات قیمت و فقدان “چرخه بسته” در اقتصاد ارزهای رمزنگاری شده است. منظور از چرخه بسته این است که به مردم و یا کسب و کارها از طریق ارزهای رمزنگاری شده پرداخت صورت بگیرد و در ادامه نیز آن ها بتوانند از همان ارزهایی که بدست آورده اند، به عنوان روش اصلی پرداخت هزینه های روزمره خود استفاده کنند.

تعداد قابل توجهی از شرکت ها به این نتیجه رسیده اند که از شبکه ارزهای رمزنگاری شده به عنوان یک “راه پرداخت” استفاده کنند تا بتوانند پرداخت های برون مرزی سریع و ارزان داشته باشند؛ در مورد این موضوع با جزئیات بیشتر در بخش “پرداخت ها” صحبت خواهیم کرد. البته با افزایش کارمزد تراکنش ها در شبکه بیتکوین، برخی به بازبینی استراتژی خود و رفتن به سمت راه حل های بلاکچینِ خصوصی روی آورده اند.

شبکه پرداخت ریپل توسط موسسات مالی بزرگی مورد استفاده قرار گرفته است. ۱۵بانک بزرگ در دنیا با دفترکل جهانی ریپل کار می کنند.

در نهایت اتریوم را داریم که با حدود ۴۰۰ پروژه بر روی پلتفرم محاسباتی غیر متمرکز خود، توانسته خود را به عنوان یک سیستم بلاکچین عظیم برای کاربردهای غیر مالی معرفی کند. اتریوم همچنین بصورت روزافزونی به عنوان پلتفرمی جهت راه اندازی دیجی ارزهای جدید، که باعث قدرت بخشیدن به برنامه های ساخته شده روی اتریوم می شوند (توکن های dApp)، مورد استفاده قرار می گیرد. کاربردهای غیر مالی برای بیتکوین نیز افزایش یافته است. برای مثال از ژانویه ۲۰۱۵، استفاده از ویژگی OP_RETURN در زبان برنامه نویسی بیتکوین تقریبا ده برابر شده است. (یک ویژگی که برای جاسازی متادیتا (ابرداده) در تراکنش های بیتکوین جهت کارهایی مثل خدمات زمانبندی و پوشاندن شبکه ها مورد استفاده قرار می گیرد).

کاربران

برآورد تعداد کاربران و دارندگان ارزهای رمزنگاری شده، با توجه به اینکه این امکان وجود دارد که هر کاربر در آنِ واحد از چندین کیف پول متفاوت استفاده کند، بسیار دشوار است. از طرفی، یک کاربر به تنهایی می تواند چندین کیف پول و یا حساب کاربری در صرافی ها داشته باشد که برای ارزهای مختلفی نیز باشد و به همین خاطر باعث شود که در سرشماری، چندین بار شمرده شود. علاوه بر این، برخی از افراد از کیف پول، صرافی و یا پلتفرم های پرداختی متمرکزی استفاده می کنند که دارایی ها را بصورت استخری با یکدیگر در تعدادی کیف پول بزرگ یا آدرس قرار می دهد، که این موضوع مساله را پیچیده تر نیز می کند.

طبق گزارش صندوق فدرال بوستون در ۲۰۱۶، تخمین زده شده که در سال ۲۰۱۵ حدود ۰٫۸۷% از مشتریان آمریکایی ارز رمزنگاری شده داشتند که این یعنی حدود ۲٫۸میلیون نفر در آمریکا. طبق محاسبات انجام شده توسط Coinbase و ARK Research با استفاده از اطلاعات مربوط به کاربران خود، تخمین زده شده که در سال ۲۰۱۶ حدود ۱۰میلیون نفر در سراسر دنیا بیتکوین داشته اند.

با استفاده از اطلاعات بدست آمده از مشارکت کنندگان در این مطالعه و با فرض اینکه هر کاربر بطور میانگین صاحب دو کیف پول باشد، تخمین زده شد که در حال حاضر بین ۲٫۹میلیون الی ۵٫۸میلیون کاربر وجود دارد که بطور فعال از کیف پول های دیجی ارزی استفاده می کنند. با توجه به شکل زیر، این امر از سال ۲۰۱۳ افزایش چشمگیری داشته است.

به این نکته مهم باید دقت کرد که برآورد این مطالعه از تعداد کیف پول های فعال شامل کاربرانی که در صرافی ها برای نگهداری دارایی خود حساب کاربری دارند و یا کاربران پلتفرم های ارائه دهنده خدمات پرداخت و یا سایر پلتفرم هایی که امکان نگهداری ارز رمزنگاری شده را فراهم می کنند نمی شود. به عبارت دیگر، به نظر می رسد که تعداد کل کاربران فعال حوزه ارزهای رمزنگاری شده از برآوردهای این مطالعه بیشتر است.

صرافی ها

صرافی های ارزهای رمزنگاری شده جایی ست که کاربران می توانند ارزهای رمزنگاری شده مورد نظر خود را خریداری کنند و یا بفروشند. بخش “صرافی” یکی از اولین بخش هایی بود که به صنعت ارزهای رمزنگاری شده وارد شد و همچنان بزرگترین بخش هم از نظر تعداد شرکت و هم از نظر تعداد کارمند به حساب می آید.

یافته های کلیدی

خدمات و فعالیت ها

  • از تمام بخش های تحت پوشش در این مقاله، بخش صرافی ها بیشترین تعداد واحد اجرایی را دارد و بالاترین میزان کارمند استخدامی را به خود اختصاص داده است.
  • ۵۲% از صرافی های کوچک مجوز رسمی دولتی دارند در حالی که این عدد برای صرافی های بزرگ تنها ۳۵% است.
  • ۷۳% از صرافی های کوچک، یک یا دو دیجی ارز را در لیست خود دارند، در حالی که ۷۲% از صرافی های بزرگ امکان داد و ستد برای دو دیجی ارز و بیشتر را فراهم کرده اند. بیتکوین، دیجی ارزی ست که همه صرافی ها آن را در لیست خود دارند، پس از آن اتر (۴۳%) و بعد از آن لایتکوین (۳۵%) جزو دیجی ارزهای موجود در صرافی ها هستند.
  • تعدادی از صرافی های بزرگ و چهار ارز ملی، جزو حاکمان اصلی حجم مبادلات دیجی ارزها هستند. (ارزهای ملی: دلار، یورو، ین ژاپن، یوآن چین)
  • مشارکت کنندگان در این مطالعه گزارش داده اند که ارزهای رمزنگاری شده با ۴۲ نوع ارز ملی مختلف معامله می شود.
  • فعالیت ها و خدمات صرافی به سه دسته تقسیم می شوند: سفارش-رزرو تبادلات، خدمات کارگزاری، پلتفرم های داد و ستد (معامله). ۷۲% از صرافی های کوچک تنها در یکی از این زمینه ها فعالیت می کنند (بیشتر در زمینه خدمات کارگزاری)، این درحالی ست که همین میزان از صرافی های بزرگ، خدمات متعدد ارائه می کنند.
  • ۷۳% از صرافی ها، خود به نگهداری از دارایی های کاربران می پردازند و تنها ۲۳% از صرافی ها به کاربران اجازه کنترل کلیدهایشان را می دهند.

امنیت

  • بطور میانگین، محاسبه اعداد مربوط به حوزه امنیت نشان می دهد که ۱۳% از کل کارمندان و ۱۷% از بودجه صرف مسائل امنیتی می شود. این اعداد برای صرافی های کوچک کمی بیشتر است.
  • ۸۰% از صرافی های بزرگ و ۶۹% از صرافی های کوچک از ارائه دهندگان خدمات امنیتی بصورت خارجی استفاده می کنند؛ صرافی های بزرگ در مقایسه با صرافی های کوچک، از تعداد بالاتری از ارائه دهندگان خدمات امنیتی بیرونی استفاده می کنند.
  • احراز هویت دو فاکتوری (۲FA) توسط اکثر صرافی ها بصورت اختیاری در دسترس مشتریان قرار می گیرد و البته این نوع از احراز هویت برای انجام بسیاری از فعالیت ها توسط کارمندان صرافی ها، الزامی ست.
  • صرافی ها از اقدامات و محاسبات امنیتی داخلی متفاوتی استفاده می کنند. تفاوت های رویکردی بین صرافی های کوچک و صرافی های بزرگ مشاهده می شود.
  • تنها ۵۳% از صرافی های کوچک که خود اقدام به نگهداری دارایی های کاربران می کنند قانونی نوشته شده دارند که نشان دهد در صورت بروز رخنه امنیتی و از بین رفتن سرمایه کاربران چه اتفاقی خواهد افتاد؛ این عدد برای صرافی های بزرگ (که خود به نگهداری سرمایه کاربران می پردازند) ۷۸% است.
  • ۷۹% از صرافی ها برنامه های آموزشی در حوزه امنیت را بطور مرتب برای کارکنان خود برگزار می کنند.
  • ۹۲% از صرافی ها از سیستم های ذخیره سازی سرد (cold storage) استفاده می کنند. بطور میانگین ۸۷% از سرمایه ها در ذخیره سازهای سرد نگهداری می شوند.
  • ۸۶% از صرافی های بزرگ و ۷۶% از صرافی های کوچک از معماری چند امضایی یا multi signature پشتیبانی می کنند.
  • میزان تکرار و تداوم بازرسی های امنیتی رسمی در بین صرافی های مختلف بطور قابل توجهی متفاوت است؛ البته صرافی های بزرگ بیشتر به انجام این بازرسی ها می پردازند.
  • ۶۰% از صرافی های بزرگ برای بازرسی های امنیتی رسمی از بخش های بیرونی (خارجی) استفاده می کنند، در حالی که ۶۵% از صرافی های کوچک این کار را خودشان بصورت داخلی انجام می دهند.
  • ۳۳% از صرافی هایی که دارایی کاربران را خودشان نگهداری می کنند، جزئی به نام گواه اثبات سپرده به عنوان بخشی از ممیزی امنیتی رسمی خود دارند.

طبقه بندی خدمات صرافی ها

 

نمایش بیشتر

6 دیدگاه

  1. درود بر شما
    خیلی ممنون بابت اطلاعات اموزنده شما
    عالی بود عالی

  2. خیلی ممنون بابت اطلاعات مفیدتون
    با توجه به نمودار مونرو بهترین ارز دیجیتالی از نظر رشد قیمت است.
    آیا روند رشد مونرو باقی خواهد ماند؟
    یا همان طلای دیجیتالی(بیت کوین) بهترین گزینه است؟

    1. درود بر شما،
      طبق قوانین “کوین ایران” ما از اعلام و یا پیش بینی قیمت بازار معذوریم. اما به لحاظ فنی مونرو از تکنولوژی خوبی بهرمند است و ظاهرا تیم بسیار خوب و متعهدی دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت توسط reCAPTCHA و گوگل محافظت می‌شود حریم خصوصی و شرایط استفاده از خدمات اعمال.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا