حمید طوسی نژاد | 2019.03.03

معرفی انواع مختلف بلاک چین و فناوری دفتر کل توزیع شده (بخش اول)

سپیدنامه (White paper) بیت کوین در سال 2008 توسط فردی با نام مستعار ساتوشی ناکاموتو منتشر شد. اولین بلاک بیت کوین نیز در سال 2009 ایجاد گردید. از آنجایی که پروتکل بیت کوین به صورت متن باز منتشر شده، هر فردی قادر است این پروتکل را دریافت کرده، انشعاب جدیدی را تعریف کند و ارز خود را برای تبادل مستقیم بین افراد (بدون واسطه) تولید کند. با کوین ایران همراه باشید.

بسیاری از آلتکوین های (سایر رمز ارز ها بجز بیت کوین) به وجود آمده، از رشد مناسبی برخوردار بوده اند. تلاش بسیاری از آنها در جهت تسریع روند تراکنش ها و مخفی نگه داشتن هویت کاربران بوده است. برخی از پروژه ها تنها به ایجاد رمز ارزی بهتر اکتفا نکرده و سعی در ایجاد تغییرات در رویکرد بلاک چین بیت کوین در استفاده از سوژه “ارز همتا به همتا” از خود نشان دادند.

انواع بلاک چین

فرضیه کارایی بلاک چین بیت کوین در تمام زمینه ها، مثل جا به جایی هر گونه دارایی ارزشمند و یا هر شکلی از توافق همچون شبکه های نظیر به نظیر در سیستم بیمه، مبادلات انرژی، مشارکت در مسیر مشخص و غیره قوت گرفته است. رمز ارز های متفرقه (که بر روی بلاک چین بیت کوین تشکیل شده اند) و مستر کوین در جهت رفع نواقص بلاک چین بیت کوین ایجاد شدند. پروژه اتریوم با ویژگی هایی کاملا متفاوت از بیت کوین، تصمیم به ایجاد بلاک چین خود گرفت. اتریوم با جداسازی سطح قرارداد هوشمند از هسته اصلی بلاک چین خود، به شکل اساسی مسیر جدیدی را برای نقل و انتقالات برنامه ریزی شده تحت عنوان قرارداد های هوشمند ایجاد کرده است. سازمان های خصوصی مثل بانک ها دریافتند که می توانند از ایده اصلی بلاک چین (به عنوان فناوری دفتر کل توزیع اطلاعات)، استفاده کرده و بلاک چین خصوصی یا سازمانی خود را به وجود آورند که در آن افراد و گروه های مشخص از اعتبارات و دسترسی های تعیین شده برخوردار هستند. بدین ترتیب مباحث و مشاجرات زیادی در مورد واژه بلاک چین آغاز شد. این موضوع روشن می کند که چرا دامنه تعریف “دفتر کل اطلاعات توزیع شده” تا این حد گسترده شده است.

 

بلاک چین خصوصی تنها تا حدی برای حل مشکل کارایی، امنیت و مشکلات ناشی از تقلب کارایی دارد که در شرکت های مالی مورد استفاده قرار می گیرد. اینکه بلاک چین خصوصی بتواند موجب تغییرات عمده ای در این سازمان ها شود، از احتمال اندکی برخوردار است. در عوض بلاک چین عمومی می تواند با تغییر نحوه کارکرد سیستم های مالی، به صورت بنیادین در ساختار سازمان ها تحول ایجاد کند.

بلاک چین عمومی

نقطه قوت بلاک چین عمومی، استفاده از پروتکل های مبتنی بر اثبات کار با متن باز است که در آن دسترسی به اطلاعات برای افراد معینی در نظر نیست. هر کسی می تواند بدون اعطای مجوز در این پروژه ها مشارکت کند. 1) هر کسی می تواند کد مربوطه را دانلود کرده و شروع به راه اندازی گره (نود) در دستگاه خود نماید و با تایید تراکنش ها در پروسه اجماع نظر مشارکت کند. این پروسه نشان می دهد چه بلاک هایی به زنجیره اضافه شده و جایگاه فعلی بلاک ها به چه ترتیب است. 2) هر فردی از هر نقطه ای در دنیا می تواند تراکنشی را از مسیر شبکه ارسال کند و در صورتی که این تراکنش معتبر باشد، می توان انتظار داشت که در داخل شبکه قابل رویت باشد. 3) هر فردی قادر به دیدن تراکنش ها در نمایشگر عمومی بلاک است. تراکنش ها شفاف است اما هویت افراد با نام مستعار و به صورت ناشناس باقی می ماند.

مثال: بیت کوین، اتریوم، مونرو، دش، لایتکوین و …

نتایج: 1) با حذف واسطه ها، این احتمال وجود دارد که الگو های بیزینسی دچار تغییر شود. 2) برای تشکیل زیرساخت نیازی به هزینه نیست: عدم نیاز به زیرساخت هایی همچون نگهداری سرور و مدیر سیستم، به شکل موثری باعث کاهش هزینه های تولید یک اپلیکیشن نامتمرکز (dApp) می شود.

بلاک چین های سازمانی و کنسرسیوم های بلاک چینی

بلاک چین سازمانی تحت مدیریت گروهی از افراد اداره می شود. برخلاف بلاک چین عمومی، آنها به هر فردی که از اینترنت استفاده می کند، اجازه تایید تراکنش ها را نمی دهند. بلاک چین سازمانی، از سرعت (مقیاس پذیری) و حریم خصوصی بیشتری برخوردار است. کنسرسیوم های بلاک چین اغلب توسط بانک ها مورد استفاده قرار می گیرد. روند اجماع نظر، توسط گروهی از گره (نود) ها کنترل می شود که از قبل تعیین شده اند. به عنوان مثال می توان 15 نهاد مالی و هر کدام را به عنوان یک گره در نظر گرفت که در آن 10 امضاء برای تایید هر بلاک تعیین شده است. حق دیدن اطلاعات می تواند به صورت عمومی و یا مختص به بخش های شرکت کننده (گره ها) باشد.

مثال: R3 (بانک ها)، EWF (بخش انرژی)، B3i (بیمه) و Corda (مشاغل)

نتایج: 1) کاهش هزینه های تراکنش، کاهش احتمال از بین رفتن اطلاعات، جایگزینی اطلاعات قانونمند، مدیریت اطلاعات به صورت آسان و عدم نیاز به تطابق اطلاعات به صورت نیمه خودکار 2) استفاده از این روش هزینه ها را کاهش می دهد اما سیستم کلی بدون تغییر باقی می ماند؛ مانند SAP (استفاده از نرم افزار که در دهه 1990 میلادی آغاز شد)

نکته: برخی از افراد معتقدند که چنین سیستمی را نمی توان بلاک چین نامید. از طرفی بلاک چین نیز در مراحل اولیه حرکت خود قرار دارد. هنوز مشخص نیست که نتیجه نهایی چه بوده و چه چیزی مورد قبول قرار خواهد گرفت. عده ای بر این باورند که بلاک چین های سازمانی، بر روند کار شبکه های ارتباط داخلی اینترانت تاثیر منفی خواهد داشت و شرکت های خصوصی به جای استفاده از اینترنت باز و همگانی از سرویس های کابلی و داخلی خود (LAN/WAN) استفاده خواهند کرد. البته همه‌ ی این سرویس ها به خصوص با ظهور SAAS در Web2 کم و بیش منسوخ می شوند.

بیشتر بخوانید: اتریوم در پی حل مشکل حریم خصوصی بلاکچین با تکنیک های رمزنگاری

بلاک چین خصوصی

صدور مجوز، بخش های متمرکز را به صورت یک سازمان واحد در کنار یکدیگر نگه می دارد.مجوزِ خواندن اطلاعات، ممکن است به صورت عمومی و یا محدود به واسطه های مشخصی باشد که شامل نرم افزار هایی چون مدیریت اطلاعات، حسابداری و غیره می شود. دسترسی به این اطلاعات، برای یک سازمان مشخص ممکن بوده و در اغلب اوقات هیچ نیازی به دسترسی عموم افراد به این اطلاعات وجود ندارد. در سایر موارد، توانایی حسابرسی عمومی جزو شرایط ایده آل است. بلاک چین خصوصی راهی برای استفاده از امتیاز بلاک چین و تعیین گروهی از مشارکت کنندگان برای تایید تراکنش ها به شکل داخلی است. این قابلیت ممکن است امنیت شما را درست مثل هر سیستم متمرکز دیگری، با خطر مواجه کند. در عوض بلاک چین عمومی از طریق پرداخت پاداش به مشارکت کنندگان از امنیت بالایی برخوردار است. هرچند بلاک چین خصوصی نیز کاربرد خاص خود را دارد. علی الخصوص زمانی که بحث مقیاس پذیری و حریم خصوصی و سایر مشکلات در بخش قانون گذاری در میان است. بنابراین بلاک چین خصوصی، از امتیاز های امنیتی مشخص و معایب امنیتی دیگری برخوردار است که به تفصیل توضیح داده شده است.

مثال: MONAX، Multichain

نتایج: 1) کاهش هزینه های تراکنش، کاهش احتمال از بین رفتن اطلاعات، جایگزینی اطلاعات قانونمند، مدیریت اطلاعات به صورت آسان و عدم نیاز به تطابق اطلاعات به صورت نیمه خودکار 2) استفاده از این روش هزینه ها را کاهش می دهد اما سیستم کلی بدون تغییر باقی می ماند. مانند SAP (استفاده از نرم افزار که در دهه 1990 میلادی آغاز شد).

بیشتر بخوانید: کسب و کارها چگونه می توانند از پتانسیل های بلاکچین استفاده کنند؟

نکته: برخی از افراد معتقدند که چنین سیستمی را نمی توان بلاک چین نامید. از طرفی بلاک چین نیز در مراحل اولیه حرکت خود قرار دارد. هنوز مشخص نیست که نتیجه نهایی چه بوده و چه چیزی مورد قبول قرار خواهد گرفت. عده ای بر این باورند که بلاک چین های سازمانی، بر روند کار شبکه های ارتباط داخلی اینترانت تاثیر منفی خواهد داشت و شرکت های خصوصی به جای استفاده از اینترنت باز و همگانی از سرویس های کابلی و داخلی خود (LAN/WAN) استفاده خواهند کرد. البته همه‌ ی این سرویس ها به خصوص با ظهور SAAS در Web2 کم و بیش منسوخ می شوند.

طبقه بندی شماتیک

 

 

عمومی

خصوصی/سازمانی

دسترسی

خواندن و نوشتن آزادانه اطلاعات

خواندن و نوشتن اطلاعات با دسترسی محدود

سرعت

محدود و پایین

پر سرعت

 

امنیت

– اثبات کار

– اثبات از طریق دریافت پاداش

– سایر مکانیسم های اجماع نظر

 

مشارکت افرادی که از پیش تعیین شده اند

هویت

– نامشخص

 – استفاده از نام مستعار

هویت مشخص

کالا/اقلام

کالای اصلی

هر نوعی از کالا

 

بیشتر بخوانید:  معرفی انواع مختلف بلاک چین و فناوری دفتر کل توزیع شده (بخش دوم)

 

توجه!
مطالب صرفا برای اهداف خبری و آموزشی ارائه می شوند و نباید به عنوان مشاوره ی تجاری از طرف کوین ایران و نویسندگانش مورد استفاده قرار گیرند.

Source: 1, 2, 3, 4 & 5
Image