اگر حباب قیمتی بیتکوین بترکد چه خواهد شد؟

آیا آخرین هیجان بازار صرفا یک حباب اقتصادی ست یا اینکه مثل “دات کام” پر رونق خواهد بود؟

ارز های دیجیتالی، حباب اقتصادی یا رونق اقتصادی
(حبابِ دات کام: در دهه ۹۰ میلادی اکثر قریب به اتفاق شرکت ها و کسب و کارها شروع خود را با ثبت یک دامنه اینترنتی com. و تبلیغات وسیع آن شروع می ­کردند و به قدری اپیدمی شده بود که به مانند یک حباب پدید آمده و در ادامه با شکست خوردن بسیاری از این کسب و کار ها عملا این حباب ترکید)

اصولا بازارها پیوسته با حباب روبرو هستند، اما ترکیدن حباب برای بیتکوین، یک ارز دیجیتال، غیرمعمول است. اگرچه قیمت آن در سطح ثابت بالای ۲۴۲۰ دلار را از ۲۴ می حفظ کرده است، و بطور کلی در دو ماه گذشته بیش از دو برابر شده است. هر آدم باهوش یا خوش شانسی که در جولای  ۲۰۱۰ با ۱۰۰۰ دلار سرمایه، بیتکوین خریده –آن هم موقعی که قیمت آن معادل ۵ سنت در شروع آن بود- اکنون دارای ثروتی معادل ۴۶ میلیون دلار است. سایر دیجی ارزها نیز صعودی مشابه داشته اند و به همین خاطر اکنون در مجموع ارزش بازاری در حدود ۸۰ میلیارد دلار در بازار دارند.

این شیب صعودی به ندرت پایدار است. امروز بیشتر از هر زمان دیگری کلمه حباب به بیتکوین چسبیده است. اما سوال مهم اینجاست که عامل افزایش قیمت چه بوده است. آیا فقط یک جنون سوداگرانه بوده، یا گواهی است بر اینکه بیتکوین جایگاه و نقش قابل توجهی برای خود در نقش واسطه مبادلات دیجی ارزها می گیرد و یا محلی برای حفظ ارزش ارز ها می شود؟

شروع موضوعی چیزی بیش از یک حباب اقتصادی مجازی نبود، یک هیجان سوداگرانه که افزایش قیمت آن خریداران را دلگرم می کند، بدون توجه به اینکه آن دارایی چیست. مسیر فعلی بیتکوین یقینا دیوانه وار به نظر می رسد. سرمایه گذاران خرد به آن هجوم آورده اند. بسیاری از کسانی که با سرمایه گذاری روی بیتکوین آشنا بوده اند. اخیرا به جایگزین های دیگری نظیر اتریوم و آی سی او ها (ICO) –که توکن های دیجیتالی خود را تولید می کنند- روی آورده اند.

شبیه بهشت کلاهبرداران به نظر می رسد، نه بصورت تزیینی، بلکه بیتکوین بصورت واقعی استفاده می شود. آن ها اکنون هر چیزی را از پیتزا گرفته تا کامپیوتر با بیتکوین می خرند. پس آیا بیشتر شبیه طلا نیست تا یک حباب؟ پس قطعا فراتر از شباهت به یک حباب گذرا است. طرفداران طلا  به دولتها و پولهای چاپ شده آنها اطمینان ندارند. بنابر این برای مقابله با بیتکوین هیچ بانک مرکزی مسئولیت آن را برعهده نمی گیرد. برخلاف سایر ارزها، بیتکوین از ۱۱۰۰ دلار در سال ۲۰۱۳ تنها در عرض یک سال بعد از آن ۲۰۰ دلار افزایش یافت، قبل از اینکه این صعود گیج کننده اخیر را شروع نماید.

فراتر از اینکه بیتکوین تنها یک طلای دیجیتال باشد، نیل به اهداف والا دارد، مانند یک ارز مبادله ای مثل یورو، ین یا دلار. سازمان های تنظیم قوانین و مقررات (رگلاتور ها) سخت به دنبال کنترل بیتکوین هستند. یکی از دلایل صعود ناگهانی قیمت آن به تصمیم ژاپن در استفاده از آن به مانند ارزهای دیگر بر می گردد. با این حال سیستم بیتکوین با محدودیت های عملکردی مواجه شده و توسعه دهندگان آن هنوز به توافق واحدی بر سر میزان ظرفیت در افزایش حجم تبادلات سیستم نرسیده اند. در نتیجه، یک تراکنش در حال حاضر بطور میانگین با حدود ۴ دلار کارمزد انجام می‌شود و زمان زیادی باید در انتظار تایید تراکنش ماند. پرداخت ۱ دلار اضافی این انتظار طولانی را از بین می برد.

زیاد مبهم نیست

اگر بیتکوین و سایر دیجی ارزها مانند چیز های دیگر نیستند، واقعا چه هستند؟ بهترین مقایسه ممکن است رواج اینترنت در اوایل ۱۹۹۰ و انفجار “دات کام” باشد.  مانند اینترنت، دیجی ارزها اختراع و صعودشان توأمان بود. آنها برای خودشان تجربیاتی دارند از اینکه چگونه یک پایگاه داده عمومی (یا همان بلاکچین) را بدون کمک یا مسئولیت کسی از قبیل یک بانک یا چیزی دیگر، مدیریت کنند. برای مثال در گرجستان از این تکنولوژی برای محافظت از اسناد دولتی استفاده می ­شود.  بلاکچین ها پلتفرم هایی برای تجربیات و کاربردهای بیشتر هستند. به عنوان مثال اتریوم را در نظر بگیرید. در اتریوم انواع مختلف پروژه ها از بازی های ویدیویی گرفته تا بازارهای آنلاین، برای سرمایه گذاری از طریق ایجاد توکن، یعنی یک سرمایه حیاتی اولیه برای داد و ستد در این پروژه ها استفاده می ­شود. هرچند با بعضی از این آی سی او ها باید با احتیاط برخورد کرد، با این حال آنها می ­توانند منجر به اختراعات جذابی نیز شوند. طرفداران، امیدوارند با ایجاد یک سیستم غیر متمرکز برای مقابله با انحصار غول های تکنولوژی نظیر آمازون و فیس‌بوک دست پیدا کنند.

این ممکن است یک راه خطرناک برای نوآوری باشد. سرمایه گذاران ممکن است همه چیزشان را از دست بدهند. وقتی که  ساختار یک دارایی ویران شود، کل سیستم اقتصادی دچار تزلزل می شود. اما در مقوله دیجی ارزها این قبیل ریسک ها به نظر کم می ­رسند. به سختی می ­توان ادعا کرد که کسانی که دیجی ارز را می ­خرند از ریسک های آن آگاه نباشند. و از آنجایی که آنها به خوبی توانسته اند یک نظام خود باور تشکیل دهند بروز چنین مشکلاتی نمی تواند متداول باشد.

پس اگر این حباب سالم باشد اوضاع بر وفق مراد است. برای اطمینان، سازمان های تنظیم مقررات باید مراقب باشند که یک دیجی ارز برای مقاصد غیرقانونی (جنایی) مثل مواد مخدر استفاده نشود.اما آنها خصوصا آی سی او ها باید دوبرابر مراقب باشند قبل از اینکه اتفاق ناگواری بیافتد. نه به آن تیزی که حباب را بترکاند و نه اینکه مانع نوآوری های سودمند گردد.



دیدگاه هایی که در این مقاله ارائه شده اند، متعلق به نویسنده می باشند و لزوماً مربوط به Coiniran نمی باشد و نباید به آن نسبت داده شود.



Source Via: economist.com
Image Via: ewminteractive.com

یک نظر

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *